تنگ بی ماهی

از طرف امین عزیز به یک بازی دیگر دعوت شدم: فرد ایده آل شما کیست؟

به فرد ایده آل به معنای معروفش چندان اعتقادی ندارم. به دستیابی به یک وضعیت ایده آل اعتقاد دارم. اما اگر بخواهم از زاویه دید شما به این پرسش، پاسخ دهم باید بگویم، فرد ایده آل کسی است که همپای همراهش در جهت رسیدن به آن وضعیت ایده آل از هیچ کوششی دریغ نمی کند. خصوصیتی که در مکانیزم زندگی مصرف پرستی نابود شده. چه بسا یک فردِ ظاهراً ایده آل در کشاکش زندگی تبدیل به ضدایده آل ( ضد پندار ) ما شود و چه بسا خود ما در این کشاکش، ایده آل های مان ( در اینجا به مفهوم پندار) دستخوش تغییرات بنیادی شود. البته در جامعه ی ما افراد ناچارند همراهِ آینده ی خود را مثل هندوانه انتخاب کنند. اصلا" واژه ی آینده که به نوعی پسوند همسر است، پسوند مشروع کردن رابطه ی قبل از ازدواج است. انتخاب ( ازدواج ) یک امر انتزاعی نیست که ما در زمانی خاص - در جامعه ی ما بعد از اتمام سربازی و رفتن سر کار - تصمیم به انجام آن بگیریم. امری است که در کنش و واکنش های ناشی از روابط افراد یک جامعه ی آزاد، فرد را مجبور به انجام آن می کند:

از میان روابط متعدد آزادی که در یک جامعه ی آزاد امکان پذیر است، در طول زمان رابطه ای متفاوت و لذت بخش تر از سایر روابط به وجود می آید که دو طرف را به سمت زندگی مشترک هدایت می کند. به نوعی ازدواج، آخرین راهکاری است که افراد برای مشروع و معروف کردنِ رابطه ی ناگزیرِ لذت بخش شان به آن دست می زنند؛ در حالی که ما اول ازدواج می کنیم ( همسر ایده آل خود را انتخاب می کنیم. ) و بعد می نشینیم ببینیم چه اتفاقی می افتد که به خاطر همین آمار طلاق سر به فلک می کشد.